Begin 1943 duiken Benjamin en Roosje Härtz-Meiboom uit Harderwijk met hun drie kinderen Jetje, Betje en Hartog onder bij Dionysius Dirk Bakker en Cornelia Johanna van Rheenen aan de Albertlaan 14 in Nunspeet. Het echtpaar Bakker wordt in de dagelijkse omgang opa Bakker en tante Cor genoemd.
Eind 1942 verblijft al enige tijd een joodse vriendin bij hen, daarna twee joodse jongens en vervolgens een twaalfjarig joods meisje uit Rotterdam, dat een jaar lang als dochter in het gezin woont.
Benjamin Härtz krijgt in 1942 een oproep voor een joods werkkamp. Op station Harderwijk hoort hij dat hij naar huis mag omdat hij lid is van de Joodse Raad. Hij besluit met zijn gezin onder te duiken. Jetje gaat naar het echtpaar Bakker, Betje en Hartog naar een architect in Hulshorst en Benjamin en Roosje naar de familie Zoet in Nunspeet.
Begin 1943 wordt het gezin herenigd in een tot zomerhuisje verbouwd kippenhok in de achtertuin van opa Bakker. Voor de kippen bouwt hij een nieuw hok. Familieleden bezoeken de Härtz-Meibooms regelmatig, waardoor hun verblijfplaats na enkele weken bij meerdere mensen bekend is.
Ook de Sicherheitsdienst krijgt een tip. Midden in de nacht doorzoeken SD-agenten eerst de woning van de buren en daarna die van de Bakkers. Ze zien het zomerhuisje, maar geloven opa Bakker wanneer hij zegt dat het een kippenhok is. De onderduikers worden niet gevonden.
Opa Bakker en tante Cor vinden dat het gezin naar een veiliger plek moet. Het zomerhuisje wordt naar het bos aan de Pas-Opweg verplaatst. Het echtpaar Bakker blijft water en voedsel brengen. Later verhuist het huisje naar het bos aan de andere kant van de weg en gaat het deel uitmaken van Het Verscholen Dorp.
Bronnen
- Visser, A., Het verscholen dorp. Verzet en onderduikers op de Veluwe (Wezep 1985)
- Thijssen, J., Het verscholen dorp. Ondergronds op de Veluwe 1943–1944 (Amsterdam 2020)
Foto’s
